HeKo - retagentejo de la Esperanta Civito
HeKo estas retagentejo je la servo de la establoj en aŭ apud la Pakto por la Esperanta Civito, sub la imprimaturo de la Konsulo aŭ lia delegito. La informoj estas: oficialaj de la Civitaj instancoj, se indikitaj per la litero C; bultenaj de paktintaj establoj, se indikitaj per la litero B; alies neoficialaj, pri kio ajn utila por la evoluo de Esperantio, se indikitaj per la litero A. Eblas sendi komentarion kaj aboni la semajnan selekton tra la redakcio.
HeKo 353 3-A, 10 maj 08: La katolikoj ne plu financas Amnestion Internacian
La haltigo de la katolika financado al Amnestio Internacias estas "neevitebla", pro la elekto favore al abortigo, fare de la homrajta defendorganizo. Tion anoncis kardinalo Renato Raffaele Martino, prezidanta la pontifikan konsilion Justo kaj Paco.
En intervjuo ĉe la usona semajna revuo "National Catholic Register", la kardinalo deklaras sin profunde bedaŭra pro la starpunkto de Amnestio Internacia favore al abortigo. Li opinias ke batali por la ĉesigo de gravedeco estas "perfido al la instituciaj celoj de la organizo&quo ...
HeKo 353 2-A, 7 maj 08: Pekinistoj kaj Tibetemaj en Esperantio
Kiuj defendas la rajtojn de Tibeto en Esperantio? Certe la Konsulo de la Esperanta Civito, ankaŭ ĉar al tio lin devontigas rezolucio unuanime aprobita de la Senato lastan aŭguston (la ruĝa grupo ne partoprenis en la baloto).
Tibetema estas ankaŭ Internacia Komitato por Etnaj Liberecoj, per deklaro de sia prezidanto, Daniele Vitali. Nia plej tibetema retejo estas tiu de Gebeleizis, rumano (huculo) vivanta en Nov-Jorko. En lia www.bendisplanet.blogspot.com situas amaso da interesaj informoj kaj bildoj pri Tibeto.
...HeKo 353 1-A, 6 maj 08: Pri sekureco en Burundio
Pri la sekureco en Burundio cirkulas en Esperantio alarma informo, esence bazita sur la fakto ke s-ino Margaretha Symoens (filino de forpasinta altranga funkciulo de la belga kolonia administracio), alveninte al Buĵumburo por prizorgi lingvan seminarion ŝajne financitan de Universala Esperanto-Asocio, post du tagoj praktike fuĝis al la najbara lando Ruando, kien ŝi jam planis iri pro privata intereso.
S-ino Symoens klarigis poste ke ŝi rezignis iri al Rumonge (sidejo de la seminario) pro severa admono de la belga ambasado, laŭ kiu estus tro danĝere atingi tiun provincan urbeton, pro ŝosea banditismo. Estas strange, ke al la belga ambasado s-ino Symoens devis signali tuj ĉe la alveno sian ĉeeston en Burundio. Estas ankaŭ strange ke dum la sama tempo (fino de marto-komenco de aprilo 2008) la bulgara esperantistino Klarita Velikova tute trankvile veturis al Rumonge (kaj poste tra Burundio), kie ŝi gvidis seminarion pri sporto al lokaj esperantistoj kaj sportistoj.
...HeKo 352 9-B, 6 maj 08: La subteninda lernejo de TIETo
"La gelernantoj de ZAMENHOF estas vere eksterordinaraj", miris instruisto kelkajn minutojn antaŭ la proklamado de la rezultoj de provekzameno organizita de UFEPLAT por la lernejoj-membroj. La instruisto partoprenis la lastajn laborojn pri la rezultoj kaj trovis, ke Institut Zamenhof pliafoje estas ĉe la pinto.
UFEPLAT estas la federacio de privataj lernejoj en Togolando, al kiu aliĝis ankaŭ Institut Zamenhof. Por prepari la gelernantojn por la jarfina ekzameno ŝtata, UFEPLAT organizis provekzamenon tra la lando. Estis pluraj grupoj, kaj Institut Zamenhof estis en la grupo de ok lernejoj en la ĉefurbo Lomeo.
La lernejoj Le Pari, Adodo, Institution Montesquieu, Institut Zamenhof, Belle Lagune, Middas, Mon Devoir kaj Saint Ciriaque prezentis respektive 46, 66, 34, 28, 13, 26, 32 kaj 35 kandidatojn. La rezultoj montris entute 23 sukcesintojn el 278. El tiuj 23 sukcesintoj, Institut Zamenhof kaptis 11, Adodo 4, Mon Devoir kaj Saint Ciriaque po 2, Middas 3 kaj Institution Montesquieu 1. Neniu sukcesis en la aliaj lernejoj. La unuan rangon okupis la sola sukcesinto de Institution Montesquieu dum la dua, tria kaj kvara estas de Institut Zamenhof.
Nun estas ne granda la miro, ĉar ĉiuj jam konscias pri la laboro farata en Institut Zamenhof. Tamen oni ĉiam scivolas pri la kialo de labormetodo. "Mi ie legis, ke Esperanto plilongigas la vivon de esperantistoj, ĉar multaj estas pli ol 80-jaraj. Certe homoj nun pensas, ke Esperanto ankaŭ pli diligentigas gelernantojn, ĉar iu klarigis la sukceson de IZo-gelernantoj, dirante : "ĉu ne en tiu lernejo oni instruas ankaŭ Esperanton? La gelernantoj multon lernas, kaj tial ilia cerbo havas multe pli da forto por kapti multon. Jen do la gelernantoj estas inteligentaj kaj diligentaj".
Vere, la gelernantoj mem de IZo estas tute ne kontentaj pri la rezultoj kaj diras, ke oni ne bone korektis iliajn taskojn. Tio ja estas kutima diro ĉe malsukcesintaj gelernantoj, sed oni povas kredi kion diras IZo-gelernantoj ĉar eĉ instruistoj konfirmas tion. Certe la ŝtata ekzameno de junio pravigos ilin, kaj ZAMENHOF kun Esperanto ĉiam lernata en la lernejo plu pruvos, ke inter esperantistoj plejparto estas ege inteligentaj kaj diligentaj.
HeKo 352 8-B, 5 maj 08: Luis Raudon lasis la estraron de MEF
Luís Raudón Uribe lasis la estraron de Meksika Esperanto-Federacio post du mandatoj, en kiuj dum pli ol kvar jaroj li prezidis la asocion: komence anstataŭante la demisiintan Jorge Gutierrez, poste kiel plene elektita fare de la asembleo.
Dum sia estraraneco c-ano Raudón havis multajn meritojn, kune kun la cetera stabo, kie multe aktivis ankaŭ Leonora Torres kaj Estela García. Post dudekjara foresto de Meksiko en la kalendaro de internaciaj kongresoj, li sukcesis gvidi la realigon de Tutamerika Esperanto-Kongreso en Meksikurbo, kun cento da partoprenantoj, kaj mem plejparte organizis la okan landan kongreson en sia loĝurbo, Akapulko (2005). En tiuj eventoj manifestiĝis lia gusto kaj eĉ talento kiel loka historiisto (li aktivas interalie por CIIHA, Centro de Información e Investigación Histórica de Acapulco).
C-ano Raudón montris apartan sentemon en la eksterlandaj kontaktoj, al kio helpas lia formiĝo de kunordiganto de junulara interŝanĝo kaj la persona sperto en la rotaria mondo. Strebante al transnaciaj partnerecoj, li ankaŭ subtenis la aliĝon de MEF al la Pakto por la Esperanta Civito. Tiu decido altiris multajn aliĝojn al MEF: kaj de favoraj kaj de malfavoraj, kiuj eventuale post jaroj da fantomeco subite ree pagis la kotizon nur por spiti tiun decidon. Ankaŭ en tio c-ano Raudón pruvis sin ekvilibra prezidanto, ĉar la koncernaj debatoj kaj decidoj ĉiam disvolviĝis en plena demokratio. Kompreneble laŭ statuta kadenco regule okazis la landaj kongresoj, la MEF-asembleoj kaj la estrarkunvenoj,
Dum lia prezido ekestis la kursoj ĉe UNAM (la universitato de Meksikurbo): li atribuas al si neniun meriton pro ili, sed certe MEF subtenis, laŭ siaj eblecoj, tiujn kursojn ĝuste dum lia mandato. Samperiode MEF montris ankaŭ eldonan ambicion: ĝi produktis du interesajn librojn pri la historio de Meksiko.
Plia pozitiva karakterizo de la Raudón-epoko estas la fakto, ke unuafoje la gvidado de la asocio ne dependis de unu familia nukleo, certe meritoplena kaj respektinda, sed cirkonstanco problemeca laŭ organize-filozofia vidpunkto. Bedaŭrinde ĉi tiu situacio reaperas ĝuste nun; aldone, kun manko de kontinueco kun la eliranta estraro (neniu estis reelektita). Konante la karakteron kaj la kulturon de c-ano Raudón, ni povas diveni ke, ĉe sia adiaŭo, li reagas bondezire kaj pozitive: "Feci quod potui, faciant meliora potentes" (mi faris kion mi povis, faru pli bone la kapablaj).
