Konforme al la programoj de ambaŭ kandidatlistoj por la Senato en 2019, la Kapitulo de la Esperanta Civito aktivigos ĉi-monate novan delegon: temas pri denaskismo, nome la esperanto-familioj. La delego estos atribuita de la Konsulo, Riichi Karibe, al la vickonsulo pri socialaj aferoj, Manuela Blanco.

PEN Internacia realigis aŭdvidan ekspozicion okaze de sia centjariĝo. Niaj delegitoj ĉe la Asembleo (gec-anoj Giorgio Silfer kaj Chiara Macconi), kun la helpo de c-ino Lorena Bellotti pensis proponi ĝin (senpage) al grava nacia literaturfestivalo en Alta Italio, kiu tamen rifuzis la proponon.

Ekzistas lokoj en Esperantio kie vi devas pagi imposton, se vi volas manĝi viandon. En pluraj kongresoj ne ekzistas tiel draste ideologia influo, sed kvalito kaj kvanto malabundas, pro la neceso dampi la kostojn.

Same kiel traduki beletraĵon postulas studon pri la personeco de la aŭtoro kaj la socio(j) kie li vivis, traduki diplomatian aŭ historie gravan dokumenton postulas konon pri la eventoj kiuj kondukis al ĝia redakto, kaj pri la institucioj (do la homoj) kiuj aprobis ĝin.

Dum la kovrilo de “Literatura Foiro” 311 (junio 2021) omaĝas kiel tutjare al Dante Alighieri per pentraĵo de Odilon Redon, la unua artikolo estas dediĉita al Antoni Grabowski, cent jarojn post lia forpaso: vasta eseo de c-ano Tomasz Chmielik, nuna prezidanto de la Esperanta PEN. Tuj poste Giuliano Turone reprenas la oran fadenon per esploro pri Danto kaj Francio.

Kvankam la decido ne estas ankoraŭ alprenita, la Abeletoj serioze konsideras alternativon por la festivalejo en aŭgusto 2022: la kampadejo de Ĉaŭdefono, kie eblas tendumi, sed ankaŭ bungalovi kaj loĝi en somerdometoj. Nur ĉi-lastaj gastigus kvardekon da personoj. Krome, la kampadejo proponas tute taŭgan restoracion.

Svislando ne volas aliĝi al Eŭropa Unio, pro decido de sia popolo mem, tra diversaj referendumoj, inter 1997 kaj 2020. Tamen kun EU ekzistas delonge ambaŭflankaj akordoj, kiuj interalie ebligas liberan rezidon de EU-anoj en Svislando, kaj de svisoj en EU-landoj.

Fajszi Amika Rondo organizas la 61an literaturan kafejon en Budapeŝto, sub la aŭspicio de Esperanta PEN-Centro, ĵaŭdon la 22an de julio 2021 ĉe la orienta legacio de la Esperanta Civito. La renkonto, kunordigita de sen. Anna Bartek, estas dediĉita al kultura rememoro pri Vilmos Benczik (1945[1959]-2021).

La tradicia dumonata kunsido de la redakcio de “Literatura Foiro” fariĝos monata: tion decidis la redakcio mem, laŭ propono de la ĉefredaktoro, en sia hieraŭa telematika kunsido. Tial ke la numeroj jare eldonataj estas ses, ĉiu numero ricevos dufoje la atenton: antaŭ la livero al la presejo kaj post la ricevo fare de la publiko, almenaŭ en Eŭropo.

Laŭ peto de c-ano Vinko Oŝlak, en la Lingva Komitato de Esperantio ekis neformala diskuto pri la enkonduko de akuzativa surogato, ekzemple la morfema neologismo “na”, proponita de s-ro Makkink fine de la pasinta jarcento.

En la Buller-epoko pli ol du trionoj de la spezkalkulo de Universala Esperanto-Asocio konsistis el la salajrado de deko da oficistoj. Eksiĝoj, maldungoj, pensiiĝoj, duontempaj kontraktoj kaj “volontuligo” reduktis tiun proporcion, tamen ne multe: laŭ oficiala raporto el Roterdamo, en 2020 la oficistaro kostis ankoraŭ 60% (ĉ. 139.000 eŭroj el la totalo de la kostoj, nome ĉ.

Ekzistas du antinomiaj konceptoj rilate al la homaro: la eduka kaj la eksterma. Laŭ la unua, la bona instruisto estas tiu kiu sukcesas klerigi ĉiun lernanton kaj perdi, aŭ izoli, neniun. Laŭ la dua, ne indas eduki ĉiun, prefere selekti kaj (se temas pri hitlerismo kaj stalinismo) ekstermi ilin, jen per gaso jen per “reedukado” en bagno.