La ĉi-jara promenado de nia grava kultura revuo tra la esperanto-kabaretoj daŭras en la presata aŭgusta numero (342) per la lasta de Raymond Schwartz “Ĉe la Tri Koboldoj” (1949-1956), el kiu fontis ankaŭ la geaktoroj por nia unua filmo “Angoroj” (kun la ĉiĉerona voĉo de Gaston Waringhien): kaj al unu kaj al alia estas dediĉita la kovrilo.
La esperanta socio spertis tri indiĝenajn ideologiproponojn: aŭ kvar, se inkluzivi raŭmismon, kiun tamen ni konsideras nur metodo, ĉar ĝi (male al la unuaj tri) ne proponas, aŭ profetas, palingenezon. Certe praraŭmismaj trajtoj karakterizas la penson de ĉiuj tri ideologoj, tiel ke ili rajtas esti antaŭuloj de la raŭmisma fenomeno; sed esti sur la raŭma vojo ne jam signifas atingi Raŭmon.
Ene de tri monatoj Tanganika Esperanto-Domo en Bujumburo havos novan kortiston, kiu anstataŭos la nunan, c-anon Frederikon Nimubona; ĉi-lasta estas la unua el la neelektitoj de la Verda Listo kaj tial, en kazo de rezigno de unu el la nunaj gesenatanoj, li mem refariĝos senatano.
